873x400 (1)

FELJTON O POLITIČKIM UBISTVIMA Zločin u Repovcima

Objavljeno 7. November 2017. | Autor: saliha | Aktuelnosti, Vijesti

 FELJTON O POLITIČKIM UBISTVIMA Senzacionalna priča “Slobodne Bosne” iz oktobra 1998. godine – serijal o priznanju Seada Rekića (191)

Zločin u Repovcima

Treći dio svog senzacionalnog serijala o Seadu Rekiću “Slobodna Bosna” objavila je 17. oktobra 1998. godine te ga posvetila ulozi ovog bivšeg oficira KOS-a u slučaju “Repovci”, ubistvu Fadila Đoze i deblokade Sarajeva.

Nekoliko verzija

Između ostalog, u tom dijelu SB donosi i detalje o tome kako je Rekićev odred “Dido” povezan s nikad razjašnjenim ubistvom devet pripadnika ABiH u hercegovačkom selu Repovci, ali i zašto je Fikret Muslimović preporučivao Rekića za ministra policije.  

- Dvanaestog jula 1992. u selu Repovci kod Konjica ubijeno je devet pripadnika Armije BiH, od kojih pet vojnih policajaca. Ubijeni su: Ibrahim Mangić, Aziz Jusufović, Jasmin Radaslić, Dražen Pandža, Isak Ljevi, Šefik Ajanović, Džemal Ferhatbegović, Salem Memić i Ibrahim Jusufbegović. Stradali su u zasjedi koja im je bila postavljena na putu Bradina – Repovci.

Ubijeni se nisu mogli braniti, jer su na oružju koje su nosili bile izvađene udarne igle. Istragu u ovom slučaju vodili su zajedno vojni i civilni organi u Konjicu, u toku akcije “Trebević 3″ provedene 1994. godine. Slučaj je površno obrađen i nikada nije okončan.

Javnosti je ponuđeno nekoliko verzija o počiniocima i motivima ubistva, ali nijedna od njih nije dokazana. Zvanična verzija namijenjena javnosti, prema kojoj su ubice “zaostali srpski vojnici oko Bradine”, sasvim sigurno je otpala. Armija BiH je do ubistva u Repovcima na području Konjica imala samo uspješno izvedene akcije. U Konjicu je, kao organ civilne vlasti, djelovalo Ratno predsjedništvo na čelu s doktorom Rusmirom Hadžihuseinovićem, dok je načelnik poslije bio Jasmin Guska.

Nekoliko dana prije slučaja u Repovcima, Zejnil Delalić, koordinator ARBiH, preko Radio Konjica upozorio je HVO, čiji je stožer u to vrijeme u Konjicu aktivno djelovao, da će protiv čelništva HVO-a biti podnesena krivična prijava zbog opstrukcije borbe i pljačke. Saznalo se za njihovu saradnju sa srpskom stranom na Kobiljači, Kiseljaku i Kreševu.

Početkom rata na prostoru Repovaca formiran je odred TO “Kraljuščica”, čiji je komandant bio Alija Avdibegović, i nakon oslobođenja Bradine ovaj odred preuzeo je punkt na Bradini. Unutar odreda je nekoliko pojedinaca zahtijevalo formiranje nove jedinice “koja bi se više posvetila očuvanju reda i mira” i prijetili su prelaskom u HVO ukoliko se ne udovolji njihovim zahtjevima.

Odred “Kraljuščica”

Među nezadovoljnicima bili su i Džemal Ferhatbegović, Šefik Ajanović i Salem Memić. Oni 10. jula 1992. formiraju novu jedinicu, a za komandanta imenuju Ferhatbegovića.

Sutradan, kod koordinatora ABiH Zejnila Delalića dolazi Alija Avdibegović i obavještava ga o svemu. Delalić izdaje nalog vojnoj policiji TO da se Ajanović, Ferhatbegović i Memić zbog opstrukcije u radu odreda “Kraljuščica” privredu u zatvor Čelebići. Pet pripadnika vojne policije sutradan, 12. jula, izvršava Delalićevo naređenje i privode Ferhatbegovića, Ajanovića i Memića. Na povratku sa zadatka između 14. i 14.30 časova, na lokalnom putu Repovci – Bradina, na mjestu zvanom Savina poda, nailaze na zasjedu.

U kombiju Iveco nalazilo se pet vojnih policajaca, trojica privrednih i jedan vojnik, kada je na njih ispaljena zolja. Vozilo se nastavilo kretati još tridesetak metara i zaustavilo uz lijevu ivicu kolovoza. Na vozilo je otvorena vatra iz pješadijskog naoružanja i ispaljena još jedna zolja. Svih devet lica u vozilu je ubijeno. Na vozilu su zatečena otvorena prednja i zadnja vrata, podignuta hauba i zoljom znatno oštećen prednji kraj vozila. Uz lijevi kraj vozila zatečena su tri leša: Jusufović, Radaslić i Memić. Ostala tijela ležala su okolo – opisala je “Slobodna Bosna” u tekstu od 17. oktobra 1998. godine.

Podaci o ranjenom ubici su kasnije misteriozno nestali, kao i jedan ranjenik 

- Otac Džemala Ferhatbegovića pričao je u kakvom je stanju pronašao tijelo svog sina: “Pogodio ga je samo jedan metak, i to kako je bježao. Uz njegovo mrtvo tijelo prislonili su neaktiviranu zolju”.

Lice mjesta nije odmah kriminalistički-tehnički obrađeno jer je krim-tehničar SJB Konjic u to vrijeme “bio odsutan”. Tek oko 19.30 časova, ekipa SJB Konjic počela je sa uviđajem. Prije njih, oko 17 sati na lice mjesta je izašla ekipa HVO iz Konjica na zahtjev Reufa Ajanovića, brata ubijenog Šefika.

Oružje koje su policajci imali sa sobom, umjesto da se nosi na ekspertizu, konzervirano je. Žrtve su dodatno upucane metkom u potiljak. Na mjestu zločina pronađena je i deseta krvna grupa (AB-) koja je pripadala jednom od počinilaca zločina. Podaci o ranjenom ubici su kasnije misteriozno nestali, kao i jedan ranjenik, pripadnik HVO-a, kome je tih dana pružena pomoć u konjičkom Domu zdravlja – precizira se u tekstu SB-a otprije 19 godina.

Sve zolje zadužene u kasarni Čelebići

- Nikada nije objašnjeno kako je moguće da su zolje iz kojih je ispucan projektil na policijski kombi imale brojeve ZO-104 i ZO-107, a zolja koju je dužio ubijeni policajac Isak Ljevi broj ZO-106 i da su sve bile zadužene u kasarni Čelebići kod majora Šefkije Kevrića! Prilikom prve istrage koju je vodio SJB Konjic, svjedoci su saslušavani u zatvoru Čelebići. Načelnik krim-službe Amir Begić slučaj je zaključio nakon sedam dana smatrajući da su dovoljne izjave dvojice Srba da su zločin izvršili četnici – tvrdila je “Slobodna Bosna” 1998.

 avaz.ba

 

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>